კიბოს მიზნობრივი მკურნალობა რადიოსიხშირული ელექტრომაგნიტური ველებით სიმსივნის სპეციფიკურ სიხშირეებზე ამპლიტუდის მოდულირებით

ჟაკლინ უ. ციმერმანი ¹, უგო ხიმენესი ¹, მაიკლ ჯ. პენისონი ¹, ივან ბრეზოვიჩი ², დეზირე მორგანი ³, ალბერტ მუდრი ⁴, ფრედერიკო პ. კოსტა ⁵, ალექსანდრე ბარბო ⁶, და ბორის პაშე ¹
PMCID: PMC3845545  PMID: 24206915

გასულ საუკუნეში მრავალი მცდელობა იყო კიბოს მკურნალობა ელექტრული და მაგნიტური ველების დაბალი ინტენსივობით. ჩვენ შევიმუშავეთ არაინვაზიური ბიოუკუკავშირის გამოკვლევის მოწყობილობები და ტექნიკა და აღმოვაჩინეთ, რომ იგივე სიმსივნის ტიპის მქონე პაციენტები აჩვენებენ ბიოუკუკავშირის ეფექტურობას იმავე, ზუსტ სიხშირეებზე. 27,12 MHz რადიოსიხშირული (RF) ელექტრომაგნიტური ველების (EMF) ინტრაბუკალური შეყვანა, რომლებიც ამპლიტუდა-მოდულირებულია სიმსივნის სპეციფიკურ სიხშირეებზე, იწვევს გრძელვადიან ობიექტურ შედეგებს კიბოს მქონე პაციენტებში და არ არის დაკავშირებული რაიმე მნიშვნელოვან გვერდით ეფექტთან. ინტრაბუკალური შეყვანა საშუალებას იძლევა EMF-ის ძალიან დაბალი და უსაფრთხო სიხშირის თერაპიული მიწოდებას მთელს სხეულში, რაც ჩანს ბარძაყის, ღვიძლში, თირკმელზედა ჯირკვლებსა და ფილტვებში დაფიქსირებული შედეგებით.  ინ ვიტრო  კვლევებმა აჩვენა, რომ სიმსივნურ სპეციფიკურმა სიხშირეებს, რომლებიც იდენტიფიცირებულია კიბოს სხვადასხვა ფორმის მქონე პაციენტებში, შეუძლია დაბლოკოს სიმსივნური უჯრედების ზრდა ქსოვილისა და სიმსივნის სპეციფიკური გზით. ამჟამინდელი ექსპერიმენტული მტკიცებულებები ადასტურებს, რომ სიმსივნური სპეციფიკური მოდულაციის სიხშირეები არეგულირებს მიგრაციასა და ინვაზიაში ჩართული გენების ექსპრესიას და არღვევს მიტოზურ ღეროს. ეს ახალი მიზნობრივი სამკურნალო მიდგომა, მისი შესანიშნავი ტოლერანტობის გათვალისწინებით, გვევლინება, როგორც მიმზიდველი თერაპიული ვარიანტი ავთვისებიანი კიბოს მქონე პაციენტებისთვის,. სიმსივნის სპეციფიკური მოდულაციის სიხშირეების სიმსივნის საწინააღმდეგო ეფექტების აღრიცხვის მოლეკულური მექანიზმების დისექციამ შესაძლოა გამოიწვიოს კიბოს მკურნალობის ახალი გზების აღმოჩენა.

მიუხედავად იმისა, რომ მაგნეტიზმის და ელექტრობის არსებობის ჰიპოთეზა უკვე იყო ანტიკურ ხანაში, მათი პირველი ნათელი აღწერა მოხდა მე-16 და მე-18 საუკუნეებში. 1820 წელს ოერსტედი იყო პირველი, ვინც დაადგინა და განაცხადა ელექტროენერგიისა და მაგნეტიზმის ურთიერთქმედების შესახებ, აჩვენა, რომ კომპასის მაგნიტური ისარი გადახრილია ელექტრული დენის ზემოქმედებით ^{[1] ,[2]} . შემდგომში ფარადეიმ აჩვენა, რომ ცვალებადი მაგნიტური ველი ქმნის ელექტრულ ველს და მაქსველმა მათემატიკურად გააერთიანა ელექტროენერგიის და მაგნეტიზმის თეორიები ^[3] . 1895 წელს ლორენცმა ^[4] დახვეწა ელექტრომაგნიტიზმის თეორია იმის შემდეგ, რაც აღმოაჩინა, რომ ელექტრონი არის ელემენტარული ნაწილაკი, რომელიც ატარებს ელექტრული მუხტს. ნაპოვნი იქნა დამატებითი ელექტრომაგნიტური ტალღები, როგორიცაა ხილული სინათლე, ულტრაიისფერი შუქი, γ (გამა ი.ხ.) და რენტგენის სხივები, რამაც გამოიწვია ელექტრომაგნიტური სპექტრის აღწერა ყველა ელექტრომაგნიტური ტალღების კლასიფიკაციით მათი სიხშირეების მიხედვით.

მე-20 საუკუნის დასაწყისში დაიწყო ელექტრომაგნიტური ველების (EMF) პირველი სამედიცინო გამოყენება, განსაკუთრებით ისეთი დაავადებების დიაგნოსტიკასა და მკურნალობაში, როგორიცაა კიბო. არსებობდა ვარაუდი, რომ ელექტრომაგნიტური ენერგიის გარე ზემოქმედებამ შეიძლება გამოასწოროს დაავადების გამომწვევი შეცვლილი ელექტრომაგნიტური სიხშირეები ან ენერგეტიკული ველები სხეულში ^[5]

აბრამსმა გამოიგონა სხვადასხვა მოწყობილობები, დაავადებების, განსაკუთრებით კიბოს სამკურნალოდ ^[6],[7] . ის ამტკიცებდა, რომ დაავადებების განკურნება შეიძლებოდა დაავადებისთვის იმავე ელექტრონული „ვიბრაციული სიხშირის“ უკუგადაცემით, რომელსაც ეს დაავადება გამოსცემდა. 1923-დან 1924 წლამდე ჟურნალმა Scientific American-მა შექმნა კომიტეტი, რათა გამოეძიათ აბრამსის შედეგები ^[8] და დაასკვნა: „აბრამსის ელექტრონული რეაქციების და ზოგადად ელექტრონული პრაქტიკის სახელით მოწოდებული პრეტენზიები არ არის დასაბუთებული“ ^[6] . ლახოვსკიმ 1920-იან წლებში შეიმუშავა რადიოცელულო-ოსცილატორი ^[9] . ამ მოწყობილობამ გამოუშვა მაღალი სიხშირის (RF) EMF დაახლოებით 150 MHz. მან დაადგინა, რომ EMF აძლიერებს “უჯრედის რხევებს”. მიუხედავად იმისა, რომ თავის დროზე საკამათო ფიგურა იყო, მან, როგორც ჩანს, გარკვეულ წარმატებას მიაღწია თავის მკურნალობაში ^[10].

რაიფმა წამოაყენა ჰიპოთეზა, რომ მიკრობები იყო მრავალი დაავადების, განსაკუთრებით კი კიბოს გამომწვევი ფაქტორი . 1930-იანი წლების შუა ხანებში მან შექმნა მიკროსკოპი ^[11], რომელსაც შეეძლო ამ ბაცილების დანახვა და გამოიგონა Rife სიხშირის გენერატორი, რომელსაც ჩვეულებრივ უწოდებენ Rife Ray Machine, რომელიც, მისი თქმით, შეეძლო ისეთი დაავადებების დიაგნოსტირება და აღმოფხვრა, როგორიცაა კიბო, დაავადებული ქსოვილის მიერ წარმოქმნილი ელექტრო იმპულსების რეგულირებით. . ამერიკის სამედიცინო ასოციაციამ დაგმო(?! ი.ხ.) რაიფის ექსპერიმენტები.

ბოლო დრომდე, პრაქტიკულად ყველა სამედიცინო მოწყობილობა, რომელიც მიზნად ისახავს კიბოს მკურნალობას ელექტრული და/ან მაგნიტური ველის დაბალი დონის გამოყენებით, მეცნიერული მტკიცებულების არარსებობის გამო მცდარად ითვლებოდა ^[12].

მაღალენერგეტიკული მაიონიზირებელი გამოსხივება ხშირად გამოიყენება მედიცინაში როგორც დაავადების დიაგნოსტიკისთვის [კომპიუტერული ტომოგრაფია (CT) და რენტგენოლოგიური რენტგენოგრაფია], ასევე მკურნალობისთვის (რადიოთერაპია). დაბალი ინტენსივობის RF EMF-ის გამოყენება მედიცინაში გაცილებით ნაკლებად გავრცელებულია (სურათი 1). მიუხედავად იმისა, რომ ეფექტურობასთან დაკავშირებით ჯერ კიდევ არის გაურკვევლობა, არსებობს მზარდი მტკიცებულება, რომ RF EMF-ის ზემოქმედების ზოგიერთი ფორმა შეიძლება სასარგებლო იყოს დაავადების დიაგნოსტიკისა და მკურნალობისთვის (ცხრილი 1).

მაგნიტოენცეფალოგრაფია (MEG) – არის არაინვაზიური მეთოდი, რომელიც გამოიყენება თავის ტვინის სიმსივნური ქსოვილის ტიპების დიფერენცირებისთვის, CT ან მაგნიტურ-რეზონანსული ტომოგრაფიის (MRI) კომბინირებული გამოყენების პოტენციალით ^[13] . მეთოდმა, სახელად TRIMprob, აჩვენა პერსპექტიული მგრძნობელობა და სპეციფიკა პროსტატისა და სწორი ნაწლავის კიბოს დიაგნოზში, სიმსივნურ და ნორმალურ ქსოვილებს შორის ქსოვილის რეზონანსის სხვაობის გამოყენებით ^[14] . ამრიგად, RF EMF დიაგნოსტიკური მეთოდების ოპტიმიზაციას სკრინინგის მიმდინარე მეთოდების შესავსებად, შეუძლია გააუმჯობესოს დიაგნოსტიკის სიზუსტე.

EMF ასევე გამოიყენება როგორც თერაპიული მეთოდი (ცხრილი 1). იმპულსურმა EMF-ებმა აჩვენა თავისი ეფექტურობა ოსტეოართრიტის მიმართ ^[15] . ალტერნატიული ელექტრული ველები გამოყენებულია მოტეხილობების შეხორცების ინდუქციისთვის,  ძვლის პლასტიკის ^[16] ანალოგიური სავარაუდო ეფექტურობით. იმპულსური EMF-ის სავარაუდო მოქმედება მდგომარეობს ძვლის ტვინიდან მიღებული მეზენქიმული ღეროვანი უჯრედების მიზანმიმართული   მიგრაციის ინდუქციასა და   დიფერენციაციაში ^[17] . ამჟამად, RF EMF გამოიყენება როგორც თერაპიული ვარიანტი, დაწყებული წვივის სტრესული მოტეხილობიდან ზურგის ტვინის დაზიანების ჩათვლით.

რადიოსიხშირული აბლაცია (RFA) არის თერაპიული ვარიანტი, რომელიც ჩვეულებრივ გამოიყენება ავთვისებიანი სიმსივნეების, მათ შორის სარძევე ჯირკვლის კიბოს, კოლორექტალური კიბოს და ჰეპატოცელულარული კარცინომის (HCC), და განსაკუთრებით ქირურგიულად არარეზექტირებადი მეტასტაზების სამკურნალოდ ^[18] . RFA ინიშნება სამედიცინო მოწყობილობებით, რომლებიც მუშაობენ 460-დან 550 kHz-მდე სიხშირით და აწვდიან თერაპიულ ენერგიას რბილ ქსოვილებს ^[19] . ეს მეთოდი ანადგურებს სიმსივნურ ქსოვილს გაცხელებით გამოწვეული ნეკროზის მეშვეობით მისი ტემპერატურის აწევით  100°C-მდე დაახლოებით 15 წუთის განმავლობაში ^[18] .

ლაბორატორიული და კლინიკური მტკიცებულებები ადასტურებენ, რომ ზოგიერთ სიხშირეს RF EMF სპექტრის დიაპაზონში შეიძლება ჰქონდეს სიმსივნის საწინააღმდეგო ეფექტი ჰიპერთერმიის გამოწვევის გარეშე,  ძუძუს კიბოთი, HCC, საკვერცხის კიბოთი, ფარისებრი ჯირკვლის კიბოთი ან  მულტიფორმული გლიობლასტომით დაავადებულ პაციენტებში ^{[20] – [22]} . NovoTTF-100A ტექნოლოგია იყენებს ალტერნატიულ ელექტრულ ველებს ელექტროდების საშუალებით, რომლებიც მოთავსებულია კანზე სიმსივნის შემცველ სხეულის ნაწილებს ზემოთ. ეს იყო ამ ტიპის პირველი EMF მოწყობილობა, რომელიც დამტკიცებული იყო შეერთებული შტატების სურსათისა და წამლების ადმინისტრაციის (FDA) მიერ III ფაზის ცდის შედეგებზე დაყრდნობით მორეციდივე გლიობლასტომის სამკურნალოდ, და რომელიც ეფექტურია სტანდარტული  ქიმიოთერაპიის რეჟიმის მსგავსად, მაგრამ ნაკლები გვერდითი ეფექტებით ^[23] .

იმპულსური ელექტრული ველები შემუშავებულია სიმსივნეების ლოკალური მკურნალობისთვის. ეს მიდგომა ეფუძნება მოკლე ელექტრო იმპულსების გამოყენებას, რომლებიც იწვევს უჯრედის მემბრანის გამტარიანობის შეუქცევად ან შექცევად ცვლილებებს. შეუქცევადი ცვლილებები იწვევს უჯრედების სიკვდილს, ხოლო შექცევადი ცვლილებები იძლევა ქიმიოთერაპიის შესამჩნევად გაზრდის საშუალებას ^[24] . RF EMF-ზე დაფუძნებული თერაპიული მეთოდების დამატება მინიმალური გვერდითი ეფექტებით, შესანიშნავი პერსპექტივაა კიბოს მქონე პაციენტებისთვის.

RF EMF-ზე დაფუძნებული თერაპიის ერთ-ერთი საბოლოო მიზანი არის შესაძლო სინერგია ხშირად გამოყენებულ ქიმიოთერაპიასთან ერთად. RF EMF -მა ბევაციზუმაბთან და ციკლოფოსფამიდთან ერთად კლინიკურად არ აჩვენა გვერდითი ეფექტების ზრდა  და მსგავსი შედეგები იქნა მიღებული in vitro, როდესაც EMF გამოიყენებოდა პაკლიტაქსელთან ან ცისპლატინთან ერთად ^{[20] , [22]} . ეს დასკვნები ადასტურებს, რომ პაციენტებმა შეიძლება არ განიცადონ დამატებითი გვერდითი ეფექტები როგორც ქიმიოთერაპიის, ასევე RF EMF თერაპიის დროს; უფრო მეტიც, ორივე მეთოდით ერთდროულმა მკურნალობამ შეიძლება იქონიოს სინერგიული ეფექტი.

ჩვენ ადრე აღმოვაჩინეთ რამდენიმე სიხშირე ქრონიკული უძილობის მქონე პაციენტებში ბიოლოგიური უკუკავშირის (ბიოფიდბეკის) მეთოდების გამოყენებით. ჩვენს მიერ დემონსტრირებულ იქნა, რომ 27.12 MHz RF EMF-ის ძალიან დაბალი და უსაფრთხო დონის ინტრაბუკალური შეყვანას, ამპლიტუდა-მოდულირებული 42.7 ჰც-ზე, აქვს ძილის გამომწვევი ეფექტი ჯანმრთელ სუბიექტებში ^{[25] , [26]} . თუმცა, უძილობის მქონე პაციენტებში იგივე სიგნალის მიღებამ არ მოიტანა რაიმე თერაპიული სარგებელი. ამის საპირისპიროდ, ქრონიკული უძილობის მქონე პაციენტებში ყველაზე ხშირად გამოვლენილი ოთხი სიხშირის კომბინაციის შეყვანამ (2.7 ჰც, 21.9 ჰც, 42.7 ჰც და 48.9 ჰც) გამოიწვია ძილის მთლიანი დროისა და ძილის ლატენტურობის მნიშვნელოვანი გაუმჯობესება, რაც დადასტურდა პოლისომნოგრაფიული კვლევით ^{[ 27] , [28]} . ამ ადრეულმა აღმოჩენებმა აჩვენა, რომ ქრონიკული უძილობის თერაპიული ეფექტის მისაღწევად საჭიროა რამდენიმე სიხშირის კომბინაცია.

2001 წელს ბარბომ და სხვ. ^[20] წამოაყენეს ჰიპოტეზა, რომ ადამიანის სიმსივნეების ზრდა შეიძლება მგრძნობიარე იყოს სპეციფიკური მოდულაციის სიხშირეების მიმართ. ამ ჰიპოთეზის შესამოწმებლად, მათ წამოიწყეს პაციენტზე დაფუძნებული კვლევა ახალი ბიოუკუკავშირის მოწყობილობებისა და ტექნიკის გამოყენებით, რამაც მიიყვანა აღმოჩენამდე, რომ ერთიდაიგივე სიმსივნის ტიპის მქონე პაციენტებს ჰქონდათ ბიოუკუკავშირი ერთიდაიგივე სიხშირეზე, განურჩევლად მათი სქესის, ასაკისა თუ ეთნიკური კუთვნილებისა ^{. 20]} . სიმსივნით დაავადებულ პაციენტებში გამოვლენილი სიხშირეები უპირატესად 1000 ჰც-ზე მეტი იყო. ეს დიაპაზონი მნიშვნელოვნად აღემატება დიაპაზონს, რომლის ფარგლებშიც იყო გამოვლენილი უძილობის სიხშირე (<300 ჰც). მათ ასევე აღმოაჩინეს, რომ იმისგან განსხვავებით, რაც დაფიქსირდა უძილობის მქონე პაციენტებში, ბიოუკუკავშირის პასუხები დაფიქსირდა მხოლოდ ძალიან ზუსტ სიხშირეებზე. ამან გამოიწვია მაღალი სიხშირის სინთეზატორების შემუშავება სიმსივნური სპეციფიკური სიხშირეების გამოსავლენად. საინტერესოა, რომ მოცემულ სიმსივნის ტიპში გამოვლენილი სიხშირეების უმეტესობა მხოლოდ იმავე სიმსივნის ტიპის მქონე პაციენტებში იყო აღმოჩენილი ^[20] . მაგალითად, HCC-ის მქონე პაციენტებში გამოვლენილი სიხშირეების 85% მხოლოდ HCC-ის მქონე სხვა პაციენტებში იყო აღმოჩენილი. ანალოგიურად, მკერდის  კიბოს მქონე პაციენტებში გამოვლენილი სიხშირეების 75% მხოლოდ იმავე ტიპის სიმსივნის მქონე პაციენტებში იყო აღმოჩენილი ^[20] . მათ ასევე აღმოაჩინეს, რომ მცირე რაოდენობის სიხშირეები, მაგალითად, 1873,477 ჰც, 2221,323 ჰც, 6350,333 ჰც და 10456,383 ჰც, არის მკერდის კიბოთი, HCC, პროსტატის კიბოთი და პანკრეასის კიბოთი დაავადებულ პაციენტთა უმრავლესობაში . ჯანსაღი პირების გამოკვლევამ, კიბოს დიაგნოზის გარეშე, არ გამოავლინა რაიმე ბიოუკუკავშირის რეაქცია კიბოს დიაგნოზის მქონე პაციენტებში გამოვლენილ სიხშირეებზე.

მას შემდეგ, რაც წარმატებით გამოავლინეს სიმსივნური სპეციფიკური სიხშირეები კიბოს მქონე 163 პაციენტში, ბარბომ და სხვ. (Barbault et al. ^[20]) შესთავაზეს კეთილი ნების მკურნალობა  პროგრესირებადი კიბოს და შეზღუდული თერაპიული შესაძლებლობების მქონე ასეთ 28 პაციენტს. მკურნალობა ჩატარდა პორტატული მოწყობილობით, რომელიც შექმნილი იყო მაღალი სიზუსტის სიხშირის იმავე სინთეზატორის მეშვეობით, რომელიც გამოიყენება სიმსივნის სპეციფიკური სიხშირეების იდენტიფიკაციისთვის. მათ აირჩიეს 27.12 MHz საბაზისო სიხშირე, რადგან ის საყოველთაოდ დამტკიცებულია სამედიცინო გამოყენებისთვის. 27.12 MHz სიგნალი ამპლიტუდა-მოდულირებულ იქნა სპეციფიურ სიხშირეებზე, რომლებიც იდენტიფიცირებულ იქნა კიბოს დიაგნოზის მქონე პაციენტებში. სიხშირეები ემიტირებული იყო თანმიმდევრობით, თითოეული 3 წამის განმავლობაში ყველაზე დაბალიდან უმაღლეს სიხშირემდე და ციკლი განუწყვეტლივ მეორდებოდა 1 საათის განმავლობაში. მკურნალობა ჩატარდა 3-ჯერ დღეში, ანუ სულ 3 საათის განმავლობაში დაავადების პროგრესირებამდე ან სიკვდილამდე. 27,12 MHz RF EMF-ის ინტრაბუკულური შეყვანა TheraBionic-ის მოწყობილობით იწვევს EMF-ის ძალიან დაბალი დონის შეწოვას მთელ სხეულში ( სურათი 2). გამოყენებული RF-ის შთანთქმის მაქსიმალური ხვედრითი  სიჩქარე, საშუალოდ ნებისმიერი 10 გ ქსოვილზე, შეფასებულია როგორც 2 ვტ-ზე ნაკლები კგ-ზე ^[21] .

ამ კვლევის შედეგები, რომელიც დასრულდა 2009 წლის 1 აპრილს, უკვე გამოქვეყნებულია ^[20] . მოკლედ, 1 პაციენტს ბიოფსიით დადასტურებული IV სტადიის სარძევე ჯირკვლის კიბოს მქონე მეტასტაზირებული მარცხენა ბარძაყისა და მარჯვენა თირკმელზედა ჯირკვალში ჰქონდა სრული ეფექტი, რომელიც გაგრძელდა 11 თვე. ბიოფსიით დადასტურებული IV სტადიის სარძევე ჯირკვლის კიბოს მქონე ერთ პაციენტს ღვიძლში და ჩონჩხში მეტასტაზირებული ჰქონდა ნაწილობრივი ეფექტი, რომელიც გაგრძელდა 13,5 თვე. გარდა ამისა, 5 პაციენტს ჰქონდა სტაბილური დაავადება +34.1 თვის განმავლობაში (ფარისებრი ჯირკვლის კიბო ბიოფსიით დადასტურებული ფილტვის მეტასტაზებით), 6.0 თვე (მუცლის არეში მეტასტაზირებული მეზოთელიომა), 5.1 თვე (ფილტვის არაწვრილუჯრედოვანი კიბო) და 4.1 თვე (პანკრეასის კიბო ბიოფსიით). ღვიძლში დადასტურებული მეტასტაზები). ორი პაციენტი ჯერ კიდევ გადიოდა მკურნალობას 2009 წლის 1 აპრილის მდგომარეობით. ერთი პაციენტი საკვერცხის კიბოთი, რომელიც რეფრაქტერული იყო ცისპლატინისა და ტაქსანების მიმართ, მკურნალობდა დამატებით 2 წლის განმავლობაში სულ 73 თვის განმავლობაში. მისი დაავადება პროგრესირებდა და კვლევაში ჩართვიდან 78 თვის შემდეგ გარდაიცვალა. ფარისებრი ჯირკვლის კიბოს IV სტადიის მქონე პაციენტი ფილტვებში მეტასტაზირებით, 2013 წლის 1 ოქტომბრისთვის რჩება მკურნალობაზე (სურათი 3), და მან საერთო ჯამში მიიღო უწყვეტი მკურნალობა 86 თვის განმავლობაში.

შესანიშნავმა ტოლერანტობამ და კვლევის პერსპექტიულმა კლინიკურმა შედეგებმა აიძულა მკვლევრები შეემუშავებინათ კვლევის I/II ფაზა პროგრესირებადი HCC და ჩაილდ-პიუს კლასიფიკაციის მიხედვით A ან B დაავადების მქონე 41 პაციენტის მონაწილეობით. გამოქვეყნებულია 2011 წლის 9 ივნისს დასრულებული კვლევის შედეგები ^[21] . მოკლედ, სიმსივნის საწინააღმდეგო ეფექტი დაფიქსირდა 20 (48.8%) პაციენტში. ობიექტური შედეგები და/ან გრძელვადიანი განკურნება დაფიქსირდა 8 (19.5%) პაციენტში. ალფა-ფეტოპროტეინის დონე შემცირდა 20%-ით ან მეტით 4 (9.8%) პაციენტში თერაპიის დაწყების შემდეგ. გრძელვადიანი ეფექტი დაფიქსირდა რამდენიმე პაციენტში, რომლებსაც კვლევაში ჩართვის მომენტისთვის აღენიშნებოდათ დაავადების პროგრესირების ნიშნები. კერძოდ, ერთ 76 წლის პაციენტს HCC-ით, მეტასტაზებით ფილტვებში, რომელსაც აღენიშნებოდა დაავადების პროგრესირების მტკიცებულება კვლევაში ჩართვისას 2006 წლის ივლისში ჰქონდა თითქმის სრული შედეგი, რომელიც გაგრძელდა 5 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში (სურათი 4). ამ კვლევის შედეგები მიუთითებს ეფექტურობის დონეზე, რომელიც აღემატება ან უტოლდება სორაფენიბის ( Nexavar^® ) ეფექტურობას. მართლაც, ჩაილდ-პიუს A ან B დაავადების მქონე 137 პაციენტის მსგავს კვლევაში, სორაფენიბით მიღწეული პასუხის მაჩვენებელი იყო 2.2% TheraBionic-ით მკურნალობის 9.8%-ის წინააღმდეგ ^{[21] , [29]} . გარდა ამისა, ყველა პაციენტს, რომლებიც მკურნალობდნენ სორაფენიბით, აღენიშნებოდა დაავადების პროგრესირება 15 თვეში, მაშინ როცა 4 (9.8%) პაციენტს, რომლებიც იმავე პერიოდში მკურნალობდნენ TheraBionic-ით, არ ჰქონდათ დაავადების პროგრესირების ნიშნები ^{[21] , [29]} . ეს იმედისმომცემი შედეგები იძლევა ძლიერ საფუძველს რანდომიზირებული კვლევის დასაწყებად, რომელიც განსაზღვრავს TheraBionic-ის გავლენას საერთო გადარჩენაზე და სიმპტომატურ პროგრესირებამდე დროის პერიოდზე პროგრესირებადი HCC-ით (ჰეპატოცელულარული კარცინომა მთრგ.) დაავადებულ პაციენტებში, რომლებმაც ვერ მოახერხეს ან ვერ იტანენ სორაფენიბს. დაგეგმილია დამატებითი კვლევები ძუძუს კიბოს, პანკრეასის კიბოს, საკვერცხის კიბოს და პროსტატის კიბოს მიმართ.

ამ ორ კვლევაში დაფიქსირდა მხოლოდ მცირე გვერდითი ეფექტები. ამ ორ კვლევაში ჩართული 69 (5.8%) პაციენტიდან ოთხს ჰქონდა 1 ხარისხის ძილიანობა მკურნალობის შემდეგ და 1-ს ჰქონდა 1 ხარისხის მუკოზიტი (1.4%). არცერთ პაციენტში არ იყო 2, 3 ან 4 ხარისხის ტოქსიკურობა, თუნდაც ძალიან გრძელვადიან მომხმარებლებს შორის. არცერთ პაციენტში არ დაფიქსირებულა ცვლილებები სისხლის საერთო ანალიზში, თირკმელების ან ღვიძლის ფუნქციაში.

კლინიკური გაუმჯობესება შეინიშნებოდა მკურნალობის დაწყებიდან რამდენიმე კვირაში. ორ პაციენტს ძუძუს კიბოს  მტკივნეული მეტასტაზებით ძვალზე აღენიშნებოდა მნიშვნელოვანი სიმპტომატური გაუმჯობესება 2 კვირის განმავლობაში ^[20] . ანალოგიურად, 11 პაციენტს შორის მოწინავე HCC და ტკივილებით, რომლებიც აღენიშნებოდათ მკურნალობის დაწყებამდე, 5-ს აღენიშნა სრული გაქრობა და 2-ს აღენიშნა ტკივილის მნიშვნელოვანი შემსუბუქება მკურნალობის დაწყებიდან რამდენიმე კვირაში ^[21] .

როგორც ადრე იყო მოხსენებული, სიმსივნური სპეციფიკური სიხშირეების აღმოჩენა მოიცავს რამდენიმე პარამეტრის გაზომვას, მათ შორის პულსის ამპლიტუდის ცვალებადობას ^[20] . ამ თანმიმდევრულ, მაგრამ აუხსნელ ფენომენს ეწოდა ბიოლოგიური უკუკავშირი. ბიოუკუკავშირისა და კიბოს სპეციფიკურ დიაგნოზს შორის კავშირის შემდგომი შესწავლისთვის, კოსტამ შეიმუშავა კლინიკური კვლევა, რომელშიც ჯანმრთელი ადამიანები, ისევე როგორც ქრონიკული B ჰეპატიტით, HCC ან ძუძუს კიბოს მქონე პაციენტები ექვემდებარებიან შემთხვევით შერჩეულ სიხშირეების, HCC-ს და ძუძუს კიბოს სპეციფიკური სიხშირეების ზემოქმედებას (clinicaltrial.org # NCT01686412 ). ამ კვლევის მიზანია დაადგინოს მგრძნობელობა, სპეციფიკა და ბიოუკუკავშირის (ბიოფიდბეკ თერაპია) მოდელი პაციენტთა ამ ოთხ განსხვავებულ ჯგუფში.

კვლევების დიდი ნაწილი აჩვენებს ბიოლოგიური ეფექტების ფართო სპექტრს RF EMF-ის ზემოქმედების შემდეგ. ამ კვლევების შედეგები შეიძლება ფართოდ დაჯგუფდეს კატეგორიებად: უჯრედული ფუნქცია და მეტაბოლიზმი; დისრეგულაცია და ავთვისებიანი სიმსივნის რისკი; უჯრედშორისი და სისტემური ეფექტები; უჯრედის მორფოლოგია და დიფერენციაცია; ფერმენტული ეფექტი; ფარმაკოლოგიური ეფექტი (სურათი 5). საერთო ჯამში, კვლევები ფოკუსირებულია EMF-ის ზემოქმედების შესაძლო უარყოფით ზემოქმედებაზე, დაწყებული დნმ-ის დაზიანებიდან და დამთავრებული კიბოს პრომოტორის შესაძლო როლამდე. ადრე მცირე ყურადღება ეთმობოდა EMF-ის კონტროლირებადი ზემოქმედების შესაძლო პოზიტიურ ზემოქმედებას; თუმცა, ამ პარადიგმამ ცვლილება დაიწყო.

კალციუმი (Ca²⁺ ) გადამწყვეტია მრავალი უჯრედული პროცესისთვის, დაწყებული ემბრიონის ფორმირებიდან ტრანსკრიპციის ფაქტორის გააქტიურებამდე და აპოპტოზამდე. Ca²⁺ -ის EMF მოდულაცია განსაკუთრებით მიმზიდველია, რადგან მკვლევარები ზოგადად თანხმდებიან, რომ ველების შეფასებისას, უმრავლესობას არ შეუძლია იქონიოს პირდაპირი გავლენა უჯრედულ სტრუქტურაზე ან ქრომატინზე. ადრეულმა კვლევებმა აჩვენა გაძლიერებული Ca²⁺ ნაკადი კატების ტვინში ადგილობრივი ანესთეზიის ქვეშ სინუსოიდური ამპლიტუდის მოდულირებული RF EMF-ის ზემოქმედების შემდეგ, რაც მრავალი შემდგომი კვლევის საფუძველს იძლევა ^[30] . კვლევის შედეგები დამოკიდებული იყო გამოყენებული უჯრედების თავისებურებებზე, EMF ექსპოზიციის ხანგრძლივობაზე, EMF ექსპოზიციის დონის არჩევანზე და იყო თუ არა ექსპოზიცია უწყვეტი თუ პულსირებული ^{[31] , [32]} . Ca²⁺ (იონიზებული კალციუმი (Ca++) არის კალციუმის ის ნაწილი, რომელიც არ არის დაკავშირებული ცილებთან. Ca++ სისხლის შრატში ცირკულირებს თავისუფალი სახით და შეადგენს მთლიანი კალციუმის 43%-50% მთარგ.) გადინების ერთ-ერთმა მოდელმა აღწერა „ფანჯრების“ ფენომენი (ობიექტზე ორი ან მეტი სიხშირის გამოყენებისას, ერთი განსხვავებული სიხშირის მიღება მთარგ.), რომელიც ადრე იყო აღწერილი წიწილების ტვინში, რომელშიც გადინება მაქსიმუმს აღწევს დისკრეტულ EMF ფანჯრებზე ^{[33] , [34]} . მიუხედავად იმისა, რომ კონკრეტული დასკვნები და შემდგომი ჰიპოთეზები განსხვავდება, ლიტერატურა მტკიცედ ვარაუდობს, რომ EMF-ზე ზემოქმედების დონემ შეიძლება გავლენა მოახდინოს Ca²⁺ ნაკადზე; თუმცა, ამ ცვლილებების ბიოლოგიური მნიშვნელობა გაურკვეველი რჩება და დემოდულაციის მექანიზმი, რომელიც იწვევს Ca²⁺ ნაკადის ცვლილებებს, ჯერ არ არის განმარტებული ^[32] .

რამდენიმე კვლევამ აჩვენა EMF ზემოქმედებით გამოწვეული უჯრედული სტრესის რეაქციების ინდუქცია თერმული შოკის ცილების (HSPs) გააქტიურების გზით ^[35] . ეს დასკვნები მხარს უჭერს თეორიას, რომ EMF ააქტიურებს საერთო გზას, რომელიც განპირობებულია HSP70-ით, და უფრო კონკრეტულად, რომ EMF შეიძლება ურთიერთქმედებდეს დნმ-ის სპეციფიკურ თანმიმდევრობებთან გენების პრომოტორ რეგიონებში ^[36] .

უჯრედები იყენებენ ჟანგვა-აღდგენითი რეაქციების დინამიურ კომპლექტს, რათა შეინარჩუნონ უჯრედული ჰომეოსტაზი და შეამცირონ ჟანგვითი პროცესებით გამოწვეული დაზიანება. EMF-ის ზემოქმედება უჯრედის რეაქციაზე რეაქტიული ჟანგბადის სახეობებზე (ROS) შეიძლება დამოკიდებული იყოს უჯრედების ანტიოქსიდანტურ მდგომარეობაზე ექსპოზიციის დროს ^[37] . გარდა ამისა, in vivo მტკიცებულებები აჩვენებენ, რომ ექსპოზიციის ინტენსივობამ და ხანგრძლივობამ შეიძლება გავლენა მოახდინოს უჯრედულ ჟანგვის რეაქციაზე დოზიდან გამომდინარე^[38] .

ეს მონაცემები მიუთითებს ოქსიდაციურ სტრესზე რეაგირებაზე RF EMF-ით ზემოქმედების ზოგიერთი პროგრამის შემდეგ და მიგვიყვანს ჰიპოთეზამდე, რომ EMF-ზე ხანგრძლივი ზემოქმედება გამოიწვევს ROS-ის ქრონიკულ მატებას და შემდგომში მელატონინის შემცირებას, რაც იწვევს დნმ-ის დაზიანებისა და ავთვისებიანი სიმსივნეების რისკს ^[39]. თუმცა, გამოვლენილი არ ყოფილა გაზრდილი ტრანსფორმაციის ნიშნები EMF ექსპოზიციის შემდეგ მარტო ან სხვა სტრესის ფაქტორებთან ერთად, რაც მიუთითებს იმაზე, რომ EMF არ მონაწილეობდა სხვა სტრეს ფაქტორებთან ერთად უჯრედების გარდაქმნაში ^[40].

კვლევები, რომლებითაც ფასდებოდა RF EMF-ის ზემოქმედება გენის ექსპრესიაზე, არადამაჯერებელი აღმოჩნდა. მიუხედავად იმისა, რომ ზოგიერთმა კვლევამ არ გამოავლინა ცვლილებები გენის ექსპრესიაში, სხვებმა გამოავლინეს ანთების საწინააღმდეგო ჰემოკინების დონის შემცირება ^{[41] , [42]} . ასევე დაფიქსირდა გენის ექსპრესიის მოდულაცია ქსოვილისა და სიმსივნესპეციფიკური გზით უჯრედებში, რომლებიც დაექვემდებარნენ RF EMF ამპლიტუდის მოდულაციას სპეციფიკურ სიხშირეებზე ^[43] . აღსანიშნავია, რომ ნეგატიურმა კვლევებმა გამოიყენეს მიკროჩიპების ტექნოლოგია ანდა ხდებოდა კონკრეტული გენების შეფასება.

მელატონინი ინარჩუნებს სხეულის ბუნებრივ ცირკადულ რიტმს, მონაწილეობს ოქსიდაციური სტრესის რეაქციაში და აღნიშნავებ სიმსივნის საწინააღმდეგო ეფექტებს ისეთი მექანიზმებით, როგორიცაა უჯრედული ციკლის ინჰიბირება, აპოპტოზის ინდუქცია და მეტასტაზების პრევენცია, განსაკუთრებით ჰორმონდამოკიდებულ ავთვისებიან სიმსივნეებში ^[44] . მელატონინის მოდულაცია EMF ექსპოზიციის შემდეგ ასევე მოხსენებული იყო in vivo ^[45] . იმის გამო, რომ მიჩნეულია, რომ მელატონინი თამაშობს როლს მეტასტაზების პრევენციაში, EMF-ის ეფექტი უჯრედულ ინვაზიაზე შეფასდა ძუძუს კიბოს უჯრედულ ხაზებში, რამაც არ აჩვენა ინვაზიის პოტენციალის ცვლილებას ^[46] . მიუხედავად იმისა, რომ კვლევები ვარაუდობენ კავშირს მელატონინის დონესა და RF EMF-ის ზემოქმედებას შორის, არსებობს აზრთა სხვადასხვაობა მელატონინის დონეზე ზემოქმედებასთან, ასევე მელატონინისა და RF EMF ურთიერთქმედების მექანიზმთან დაკავშირებით.

კვლევებმა, რომლებითაც ხდებოდა RF EMF-ის ზემოქმედების შედეგად დნმ-ის დაზიანების შესწავლა, არ იქონია დასკვნითი შედეგები. მიუხედავად იმისა, რომ ზოგიერთი კვლევა მიუთითებდა ორჯაჭვიანი დნმ-ს რღვევებზე, ქრომოსომულ დაზიანებებსა და მიკრობირთვების წარმოქმნაზე, სხვებმა არ დაადასტურეს ქრომოსომული დაზიანების ან გენოტოქსიკურობის მტკიცებულება ^{[47] , [48]} . მიუხედავადაზრთა სხვადასხვაობისა, ლიტერატურამ აჩვენა, რომ დაბალი ენერგიის EMF არ იწვევს დნმ-ზე პროგნოზირებად ეფექტს.

იმისათვის, რომ გავიგოთ მოლეკულური მექანიზმი, რომელიც ითვალისწინებს კლინიკურ პასუხებს პაციენტებში, რომლებიც მკურნალობდნენ TheraBionic მოწყობილობით, ჩვენ დავაპროექტეთ და ავაშენეთ სისტემები უჯრედების ხაზების გამოსავლენად იმავე RF სიგნალზე, რაც გამოიყენება პაციენტის მკურნალობისთვის ^[43] . ჩვენ ჩავატარეთ HCC (HepG2 და Huh7) და ძუძუს კიბოს (MCF-7) უჯრედული ხაზების უჯრედების პროლიფერაციის ანალიზები, რომლებიც ექვემდებარებოდნენ HCC-სპეციფიკურ, ძუძუს კიბოს სპეციფიკურ ან შემთხვევით შერჩეულ მოდულაციის სიხშირეებს. ექსპოზიციის პირობები იმეორებდა პაციენტებისთვის დანიშნულ რეჟიმს, ანუ 3 სთ დღეში ზედიზედ 7 დღის განმავლობაში. მიუხედავად იმისა, რომ შემთხვევით შერჩეული მოდულაციის სიხშირეები გავლენას არ ახდენდა კიბოს უჯრედების რომელიმე ხაზის პროლიფერაციაზე, HCC-სპეციფიკური მოდულაციის სიხშირეები ეფექტურად აფერხებდა ორივე HCC უჯრედული ხაზის ზრდას. ანალოგიურად, ძუძუს კიბოს სპეციფიკური მოდულაციის სიხშირეები ეფექტურად აფერხებდა მკერდის კიბოს უჯრედული ხაზის ზრდას. თუმცა, HCC უჯრედული ხაზების ზრდა არ იყო დათრგუნული ძუძუს კიბოს სპეციფიკური მოდულაციის სიხშირეებით და არც ძუძუს კიბოს უჯრედული ხაზის ზრდა იყო დათრგუნული HCC-სპეციფიკური მოდულაციის სიხშირეებით. გარდა ამისა, იმორტალიზებული ნორმალური ჰეპატოციტების (THLE-2) და სარძევე ჯირკვლის უჯრედების (MCF-10A) ზრდაზე გავლენას არ ახდენდა სიმსივნის სპეციფიკური მოდულაციის სიხშირეები. ამ ექსპერიმენტებმა წარმოადგინა პირველი in vitro მტკიცებულება იმისა, რომ TheraBionic მოწყობილობის ანტიპროლიფერაციული ეფექტი განპირობებულია ზუსტად განსაზღვრული, სიმსივნური სპეციფიკური მოდულაციის სიხშირეების კომბინაციით. მართლაც, HCC-სპეციფიკური, ძუძუს კიბოს სპეციფიკური და შემთხვევით შერჩეული მოდულაციის სიხშირეების 50%-ზე მეტს შორის განსხვავება 1%-ზე ნაკლები იყო. გარდა ამისა, HCC-სპეციფიკური და ძუძუს კიბოს სპეციფიკური სიხშირეებიდან 7 იდენტური იყო ^[43] . შემდეგ, ჩვენ ვცდილობდით განგვესაზღვრა დოზა-რეაქციის ეფექტი, სიმსივნის სპეციფიკურ მოდულაციის სიხშირეებით ზემოქმედებისას. მიუხედავად იმისა, რომ 1 კვირის განმავლობაში 3 სთ ან 6 სთ დღიურმა ექსპოზიციამ გამოიწვია კიბოს უჯრედების ზრდის მნიშვნელოვანი დათრგუნვა, 1 სთ ყოველდღიური ექსპოზიცია 1 კვირის განმავლობაში ან 3 სთ ყოველდღიური ექსპოზიცია 3 დღის განმავლობაში არ აფერხებდა კიბოს უჯრედების ზრდას.

სიმსივნური სპეციფიკური სიხშირეების ზრდის ინჰიბიტორული ეფექტის იდენტიფიცირების შემდეგ კიბოს უჯრედების რამდენიმე ხაზში, ჩვენ გამოვიყენეთ RNA-seq ტექნოლოგია, რათა ყოვლისმომცველად გამოგვეკვლია HepG2 უჯრედების გენის ექსპრესიის პროფილი HCC-სპეციფიკური და შემთხვევით შერჩეული მოდულაციის სიხშირეების მიმართ. ჩვენ შევამჩნიეთ ექსპრესიის ცვლილებები მცირე რაოდენობის გენებში. ორი მათგანი, პროტეოლიპიდური ცილა 2 ( PLP2 ) და ქიმიოკინის (c მოტივი) ლიგანდი 2 ( XCL2 ), როგორც ჩანს, დაქვეითებული იყო 1.8-ჯერ მეტი აბსოლუტური ცვლილებით HepG2 უჯრედებში, რომლებიც ექვემდებარებიან HCC-სპეციფიკურ მოდულაციის სიხშირეებს. რაოდენობრივი პოლიმერაზული ჯაჭვური რეაქციის (qPCR) გამოყენებით, ჩვენ დავადასტურეთ ამ 2 გენის დათრგუნვა არა მხოლოდ HepG2 უჯრედებში, არამედ Huh7 უჯრედებშიც.

გლიობლასტომისა და მელანომის უჯრედულ ხაზებზე ჩატარებულმა ზოგიერთმა კვლევამ აჩვენა პროლიფერაციული დათრგუნვა და მიტოზური ღერძის დარღვევა მონაცვლე ელექტრული ველების ზემოქმედების შემდეგ ^{[43] , [49]} . აქედან გამომდინარე, ჩვენ გამოვიკვლიეთ, მოქმედებს თუ არა სიმსივნის სპეციფიკური მოდულაციის სიხშირეები მიტოზურ ღერზე. ჩვენ აღმოვაჩინეთ, რომ HepG2 უჯრედების 60%-ზე მეტს, რომლებიც ექვემდებარებოდნენ HCC-სპეციფიკურ მოდულაციის სიხშირეებს, ჰქონდათ მიტოზური ღეროს გამოხატული დარღვევა, მაშინ როცა არცერთ არაექსპოზიციურ უჯრედს არ ჰქონდა იგივე ფენოტიპი.

შეჯამებით, ჩვენი კლინიკური შედეგები იძლევა ძლიერ მტკიცებულებას, რომ სიმსივნის სპეციფიკურ სიხშირეებზე RF EMF ამპლიტუდის მოდულირებული ინტრაბუკულური შეყვანა უსაფრთხოა, კარგად გადაიტანება და შეიძლება გამოიწვიოს გრძელვადიანი თერაპიული შედეგები პროგრესირებადი კიბოს მქონე პაციენტებში. ჩვენმა ინ ვიტრო ექსპერიმენტებმა აჩვენა, რომ კიბოს უჯრედების პროლიფერაცია შეიძლება მიზანმიმართული იყოს სიმსივნური სპეციფიკური მოდულაციის სიხშირეების გამოყენებით, რომლებიც იდენტიფიცირებული იყო კიბოს დიაგნოზის მქონე პაციენტებში. სიმსივნის სპეციფიკური მოდულაციის სიხშირეები ბლოკავს კიბოს უჯრედების ზრდას, ცვლის გენის ექსპრესიას და არღვევს მიტოზურ ღერძს (სურათი 6). მიმდინარეობს კვლევები ბიოფიზიკური მექანიზმის ანალიზის ირგვლივ, რომელიც აიძულებს კიბოს უჯრედებს რეაგირება ჰქონდეთ მოდულაციის სპეციფიკურ სიხშირეებზე, რომლებიც იდენტიფიცირებულია პაციენტებში კიბოს შესაბამისი დიაგნოზით, მაგრამ არა შემთხვევით შერჩეულ ან სიმსივნის სპეციფიკურ სიხშირეებზე, რომლებიც იდენტიფიცირებულია სხვა სიმსივნის ტიპებში. მოქმედების ამ მექანიზმის გარკვევა, სავარაუდოდ, გამოავლენს ახალ გზებსა და მიზნებს.

ინტერესთა კონფლიქტი: ბორის პაშემ და ალექსანდრე ბარბომ შეიტანეს განაცხადები პატენტის დაცვისთვის და ფლობენ პატენტს, რომელიც დაკავშირებულია ელექტრომაგნიტურ ველებთან, ამპლიტუდად მოდულირებულ სიმსივნის სპეციფიკურ სიხშირეებზე, რადგან ისინი ეხება კიბოს დიაგნოზსა და მკურნალობას. ისინი ფლობენ აქციებს TheraBionic-ში.

1. Oersted H. ექსპერიმენტები ელექტროენერგიის დენის ზემოქმედებაზე მაგნიტურ ისარზე.ფილოსოფიის ანალები. 1820 წელი; 16 :273–276. [ Google Scholar ]
2. Dibner B. 2nd ed. Dover Publications Inc; 1962. ოერსტედი და ელექტრომაგნიტიზმის აღმოჩენა.[ Google Scholar ]
3. Elliot RS. ნიუ-იორკი: IEEE; 1993. ელექტრომაგნიტიკა: ისტორია, თეორია და გამოყენება; გვ. 256.[ Google Scholar ]
4. ლორენცი ჰ.ა. ლეიდენი: ბრილი; 1895. Versuch einer Theorie der electrischen und optischen Erscheinungen in bewegten Körpern.[ Google Scholar ]
5. ელექტრომაგნიტური თერაპია. ამერიკის კიბოს საზოგადოება. 2007. ხელმისაწვდომია:http://www.cancer.org/treatment/treatmentsand-sideeffects/complementaryandalternativemedicine/manual-healingandphysicaltouch/electromagnetic-therapy .
6. McCoy B. Santa Monica: Santa Monica Press; 2000 წ. სამედიცინო თაღლითობის ზღაპრები. საეჭვო სამედიცინო მოწყობილობების მუზეუმიდან; გვ 71–94.[ Google Scholar ]
7. Raines K. Dr. Albert Abrams და ERA ხელმისაწვდომია:http://www.seanet.com/∼raines/abrams.html .
8. კრამპი ეიჯ. აბრამსის ელექტრონული რეაქცია.Hygeia. 1924 წელი; 2 :658–659. [ Google Scholar ]
9. Adam M, Givelet A. Paris: E. Chiron; 1936. La vie et les ondes: L’oeuvre de georges lakovsky. [ფრანგულად][ Google Scholar ]
10. ფარელ კ. ჰიპერთერმია ავთვისებიანი დაავადებისთვის – მედიცინის ისტორია შენიშვნა – ჟორჟ ლახოვსკის ნაშრომი.Adv Exp Med Biol. 1982 წელი; 157 :9–10. [ PubMed ] [ Google Scholar ]
11. Rife R. მიკროსკოპის ნათურა. 10 სექტემბერი, 1929. აშშ პატენტი 1,727,618.
12. ანონიმური კიბოს მართვის საეჭვო მეთოდები: ელექტრონული მოწყობილობები.CA Cancer J Clin. 1994 წელი; 44 :115–127. [ PubMed ] [ Google Scholar ]
13. Pearlman M, Frye R, Butler I და სხვ. სიმსივნური ქსოვილისგან დაფიქსირებული ელექტრომაგნიტური აქტივობის ნიმუშები.J Neurooncol. 2011 წელი; 105 :445–449. [ PubMed ] [ Google Scholar ]
14. Vannelli A, Battaglia L, Poiasina E, და სხვ. სწორი ნაწლავის კიბოს დიაგნოსტიკა ქსოვილის რეზონანსული ურთიერთქმედების მეთოდით.BMC gastroenterol. 2010 წელი; 10:45 . [ PMC უფასო სტატია ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
15. Trock DH, Bollet AJ, Markoll R. იმპულსური ელექტრომაგნიტური ველების ეფექტი მუხლის და კისრის ხერხემლის ოსტეოართრიტის მკურნალობაში. რანდომიზებული, ორმაგი ბრმა, პლაცებო კონტროლირებადი კვლევების ანგარიში.J Rheumatol. 1994 წელი; 21 :1903–1911 წ. [ PubMed ] [ Google Scholar ]
16. Aaron RK, Ciombor DM, Simon BJ. არაკავშირების მკურნალობა ელექტრული და ელექტრომაგნიტური ველებით.Clin Orthop Relat Res. 2004 წელი; 419 :21–29. [ PubMed ] [ Google Scholar ]
17. Hronik-Tupaj M, Rice WL, Cronin-Golomb M, და სხვ. ადამიანის მეზენქიმული ღეროვანი უჯრედების ოსტეობლასტური დიფერენციაცია და სტრესის რეაქცია, რომლებიც ექვემდებარება ალტერნატიული დენის ელექტრო ველებს.Biomed Eng Online. 2011 წელი; 10 :9. [ PMC უფასო სტატია ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
18. Ripley RT, Gajdos C, Reppert AE, და სხვ. თანმიმდევრული რადიოსიხშირული აბლაცია და ქირურგიული მოცილება არარეზექციული კოლორექტალური კარცინომისთვის: თერმო-ქირურგიული აბლაცია.J Surg Oncol. 2013 წელი; 107 :144–147. [ PubMed ] [ Google Scholar ]
19. Mirza AN, Fornage BD, Sneige N, et al. მყარი სიმსივნეების რადიოსიხშირული აბლაცია.Cancer J. 2001; 7:95 . [ PubMed ] [ Google Scholar ]
20. Barbault A, Costa FP, Bottger B, et al. ამპლიტუდის მოდულირებული ელექტრომაგნიტური ველები კიბოს სამკურნალოდ: სიმსივნის სპეციფიკური სიხშირეების აღმოჩენა და ახალი თერაპიული მიდგომის შეფასება.J Exp Clin Cancer Res. 2009 წელი; 28 :51. [ PMC უფასო სტატია ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
21. Costa FP, de Oliveira AC, Meirelles R, et al. მოწინავე ჰეპატოცელულური კარცინომის მკურნალობა ამპლიტუდად მოდულირებული ელექტრომაგნიტური ველების ძალიან დაბალი დონით.Br J Cancer. 2011 წელი; 105 :640–648. [ PMC უფასო სტატია ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
22. Watson JM, Parrish EA, Rinehart CA. გინეკოლოგიური კიბოს უჯრედების ზრდის შერჩევითი გაძლიერებაin vitro ელექტრომაგნიტური ველებით. Gynecol Oncol. 1998 წელი; 71 :64–71. [ PubMed ] [ Google Scholar ]
23. Stupp R, Wong ET, Kanner AA, et al. Novottf-100a ექიმის მიერ არჩეული ქიმიოთერაპიის წინააღმდეგ მორეციდივე გლიობლასტომაში: ახალი მკურნალობის მოდალობის III ფაზის რანდომიზებული კვლევა.Eur J Cancer. 2012 წელი; 48 :2192–2202. [ PubMed ] [ Google Scholar ]
24. ბრეტონ მ, მირ ლ.მ. მიკროწამური და ნანოწამიანი ელექტრო იმპულსები კიბოს მკურნალობაში.ბიოელექტრომაგნიტიკა. 2011 წელი 3 აგვისტო; doi: 10.1002/bem.20692. [ PubMed ] [ CrossRef ] [ Google Scholar ]
25. Reite M, Higgs L, Lebet JP, et al. დაბალი ენერგიის ემისიის თერაპიის ძილის გამომწვევი ეფექტი.Bioelectromagnetics. 1994 წელი; 15 :67–75. [ PubMed ] [ Google Scholar ]
26. Lebet JP, Barbault A, Rossel C, et al. ელექტროენცეფალოგრაფიული ცვლილებები დაბალი ენერგიის ემისიის თერაპიის შემდეგ.Ann Biomed Eng. 1996წ; 24 :424–429. [ PubMed ] [ Google Scholar ]
27. Pasche B, Erman M, Mitler M. უძილობის დიაგნოზი და მართვა.New Engl J Med. 1990 წელი; 323 :486–487. [ PubMed ] [ Google Scholar ]
28. Pasche B, Erman M, Hayduk R, et al. დაბალი ენერგიის ემისიის თერაპიის ეფექტები ქრონიკულ ფსიქოფიზიოლოგიურ უძილობაში.sleep. 1996წ; 19 :327–336. [ PubMed ] [ Google Scholar ]
29. Abou-Alfa GK, Schwartz L, Ricci S, et al. სორაფენიბის II ფაზის შესწავლა პაციენტებში, რომლებსაც აქვთ ჰეპატოცელულარული კარცინომა.J Clean Oncol. 2006 წელი; 24 :4293–4300. [ PubMed ] [ Google Scholar ]
30. Adey WR, Bawin SM, Lawrence AF. სუსტი ამპლიტუდით მოდულირებული მიკროტალღური ველების ეფექტები კალციუმის გამონადენზე კატის ცერებრალური ქერქიდან.Bioelectromagnetics. 1982 წელი; 3 :295–307. [ PubMed ] [ Google Scholar ]
31. Carson JJ, Prato FS, Drost DJ და სხვ. დროში ცვალებადი მაგნიტური ველები ზრდის ციტოზოლის თავისუფალი Ca²⁺ HL-60 უჯრედებში. AM J Physiol. 1990 წელი; 259 : C687–692. [ PubMed ] [ Google Scholar ]
32. Still M, Lindstrom E, Ekstrand AJ, et al. 50 Hz მაგნიტური ველების უუნარობა PKC- და Ca(2+)-დამოკიდებული გენის ექსპრესიის რეგულირებაში jurcat უჯრედებში. Cell Biol Int. 2002 წელი; 26 :203–209. [ PubMed ] [ Google Scholar ]
33. Thompson CJ, Yang YS, Anderson V, et al. ელექტრომაგნიტური გამოსხივების ზემოქმედების ქვეშ მყოფი უჯრედის მემბრანებიდან Ca(++) გამოდენის კოოპერატიული მოდელი.Bioelectromagnetics. 2000; 21 :455–464. [ PubMed ] [ Google Scholar ]
34. Blackman CF, Benane SG, Elliott DJ, et al. ელექტრომაგნიტური ველების გავლენა ტვინის ქსოვილიდან კალციუმის იონების გადინებაზეin vitro : სამი მოდელის ანალიზი, რომელიც შეესაბამება სიხშირის პასუხს 510 ჰც-მდე. Bioelectromagnetics. 1988 წელი; 9 :215–227. [ PubMed ] [ Google Scholar ]
35. Di Carlo A, White N, Guo F, et al. ელექტრომაგნიტური ველის ქრონიკული ზემოქმედება ამცირებს HSP70 დონეს და ამცირებს ციტოპროტექტორობას.J Cell Biochem. 2002 წელი; 84 :447–454. [ PubMed ] [ Google Scholar ]
36. Blank M, Goodman R. ელექტრომაგნიტური ველი იწვევს სტრესს ცოცხალ უჯრედებში.j.pathophys. 2009 წელი; 16 :71–78. [ PubMed ] [ Google Scholar ]
37. Polaniak R, Buldak RJ, Karon M, et al. უკიდურესად დაბალი სიხშირის მაგნიტური ველის (ELF-EMF) გავლენა ანტიოქსიდანტურ E ვიტამინის თვისებებზე AT478 თაგვის ბრტყელუჯრედოვანი კარცინომის კულტურაშიin vitro . Int J Toxicol. 2010 წელი; 29 :221–230. [ PubMed ] [ Google Scholar ]
38. Canseven AG, Coskun S, Seyhan N. სხვადასხვა უკიდურესად დაბალი სიხშირის მაგნიტური ველების ეფექტი თავისუფალ რადიკალურ პროცესებზე, ბუნებრივ ანტიოქსიდანტურ სისტემაზე და რესპირატორული აფეთქების სისტემის აქტივობებზე გულსა და ღვიძლის ქსოვილებში.Indian J Biochem Biophys. 2008 წელი; 45 :326–331. [ PubMed ] [ Google Scholar ]
39. Simko M, Mattsson MO. უკიდურესად დაბალი სიხშირის ელექტრომაგნიტური ველები, როგორც უჯრედული რეაქციების ეფექტორებიin vitro : იმუნური უჯრედების შესაძლო გააქტიურება. J Cell Biochem. 2004 წელი; 93 :83–92. [ PubMed ] [ Google Scholar ]
40. Lee HJ, Jin YB, Lee JS, et al. 60 ჰც ელექტრომაგნიტური ველის ზემოქმედების კომბინირებული ეფექტები სხვადასხვა სტრესის ფაქტორებთან NIH3T3 უჯრედებში უჯრედულ ტრანსფორმაციაზე.Bioelectromagnetics. 2012 წელი; 33 :207–214. [ PubMed ] [ Google Scholar ]
41. Roux D, Girard S, Paladian F, et al. ადამიანის კერატინოციტები კულტურაში არ აჩვენებენარანაირ რეაქციას, როდესაც ექვემდებარებიან მოკლე ხანგრძლივობის, დაბალი ამპლიტუდის, მაღალი სიხშირის (900 MHz) ელექტრომაგნიტურ ველებს რევერბერაციის პალატაში.Bioelectromagnetics. 2011 წელი; 32 :302–311. [ PubMed ] [ Google Scholar ]
42. Vianale G, Reale M, Amerio P, et al. უკიდურესად დაბალი სიხშირის ელექტრომაგნიტური ველი აძლიერებს ადამიანის კერატინოციტების ზრდას და ამცირებს პროანთებითი ქიმიოკინის წარმოებას.Br J Dermatol. 2008 წელი; 158 :1189–1196. [ PubMed ] [ Google Scholar ]
43. Zimmerman JW, Pennison MJ, Brezovich I, et al. კიბოს უჯრედების პროლიფერაცია ითრგუნება სპეციფიკური მოდულაციის სიხშირით.Br J Cancer. 2012 წელი; 106 :307–313. [ PMC უფასო სტატია ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
44. Surendran D, Geetha CS, Mohanan PV. მელატონინის გაუმჯობესება ოქსიდატურ სტრესზე და გენოტოქსიურ ეფექტებზე, რომლებიც გამოწვეულია ცისპლატინითin vitro . Toxicol Mech Methods. 2012 წელი; 22 :631–637. [ PubMed ] [ Google Scholar ]
45. Imaida K, Hagiwara A, Yoshino H, et al. მელატონინის დაბალი დოზების ინჰიბიტორული ეფექტები ღვიძლის პრენეოპლასტიური დაზიანებების ინდუქციაზე ღვიძლის საშუალოვადიანი ბიოანალიზში F344 ვირთხებში: კავშირი ელექტრომაგნიტური ველის მახლობლად ზემოქმედებასთან.Cancer Lett. 2000; 155 :105–114. [ PubMed ] [ Google Scholar ]
46. ​​Leman ES, Sisken BF, Zimmer S, et al. მელატონინისა და 2 Hz, 0.3 mT PEMF-ის ურთიერთქმედების შესწავლა ადამიანის ძუძუს კიბოს უჯრედების გავრცელებასა და შეჭრაზე.Bioelectromagnetics. 2001 წელი; 22 :178–184. [ PubMed ] [ Google Scholar ]
47. Morandi MA, Pak CM, Caren RP, et al. ეიმსის ანალიზში EMF-ით გამოწვეული გენოტოქსიური ეფექტის ნაკლებობა.Life Sci. 1996წ; 59 :263–271. [ PubMed ] [ Google Scholar ]
48. Burdak-Rothkamm S, Rothkamm K, Folkard M, et al. დნმ და ქრომოსომული დაზიანება წყვეტილი უკიდურესად დაბალი სიხშირის მაგნიტური ველების საპასუხოდ.Mutat Res. 2009 წელი; 672 :82–89. [ PubMed ] [ Google Scholar ]
49. Kirson ED, Dbaly V, Tovarys F, et al. ალტერნატიული ელექტრული ველები აჩერებს უჯრედების პროლიფერაციას ცხოველთა სიმსივნის მოდელებში და ადამიანის ტვინის სიმსივნეებში.Proc Nat Acad Sci US A. 2007; 104 :10152–10157. [ PMC უფასო სტატია ] [ PubMed ] [ Google Scholar ]
50. Llovet JM, Ricci S, Mazzaferro V, და სხვ. სორაფენიბი განვითარებული ჰეპატოცელულური კარცინომის დროს.New Engl J Med. 2008 წელი; 359 :378–390. [ PubMed ] [ Google Scholar ]

Articles from Chinese Journal of Cancer are provided here courtesy of BMC